ส่งลูกไปเฝ้าพระพุทธเจ้า..เรื่องจริง(เศร้า)ให้สติสำหรับผู้เป็นโรคที่รักษาไม่ได้
เป็นเรื่องที่คุณหทัยภรณ์ กสิกิจนำชัย ซึ่งผู้เขียนรู้จักตั้งแต่ครั้งนำลูกชายมาบวชที่ประเทศอินเดีย ผู้เป็นแม่ของนายวีรภัทร์ อัครดำรงเวช (โย่ง) เธอได้เขียนถ่ายทอดประสบการณ์ส่วนลึกแห่งความรู้สึกออกมาเป็นตัวหนังสือและเรียบเรียงรวมเป็นเล่ม ถึงลูกชายอันเป็นที่รักที่จากไปก่อนวัยอันควร คุณหทัยภรณ์ ต้องหลั่งน้ำตาทุกครั้งเมื่อนึกถึงลูกชาย ขณะเขียนหนังสือ แต่ด้วยความหวังว่า ข้อเขียนอาจจะเป็นประโยชน์ กับบางที่ที่เผชิญเหตุการณ์อันคล้ายกันนี้ จักได้รู้วิธีในการดูแลคนที่คุณรัก และให้กำลังใจเขาในยามเจ็บป่วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการป่วยที่หมดทางเยียวยารักษาแล้ว เธอได้พบโอสถอันเป็นทิพย์ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทานให้พวกเรามานานกว่าสองพันห้าร้อยปีแล้ว คือธรรมโอสถ อันได้แก่ยารักษาใจ ที่สามารถทำให้เธอรักษาใจของลูกและของเธอเอง จนสามารถส่งลูกไปเฝ้าพระพุทธเจ้าได้อย่างมีสติและกล้าหาญในอ้อมกอดของผู้เป็นแม่…. บุญกุศลใด ๆ ที่เกิดขึ้นในการถ่ายทอดประสบการณ์ครั้งนี้ขออุทิศให้วีรภัทร์ ลูกของที่รักของแม่ผู้เป็นดวงใจของลูก….
ขอให้เครดิตแก่คุณอ๋อ จาก เวป http://www.aurseeyou.net ที่พิมพ์เนื้อทั้ง ๔ ตอน ลงเวบให้ได้นำมาบอกกล่าวเล่าต่อกันมา ณ โอกาสนี้ด้วย
ตอนที่ 1 วันแห่งความโหดร้าย
เช้าแรกของเดือนตุลาคม 2550 วันนี้อากาศแจ่งใส เป็นวันที่ ลูกๆ ของผู้หญิงคนนี้มีความสุขมาก ผู้หญิงคนนี้ชื่อว่า หทัยภรณ์ กสิกิจนำชัย ลูกๆเรียกเธอว่า หม่าม้า มีลูกด้วย 2 คน คนโตชื่อว่า เหวินยุ่ย(โย้ง) ส่วนคนเล็กก็ตามปกติของลูกคนเล็ก ชื่อว่า [...]