Archive for the ‘Mylife’ Category

ทรงพระเจริญ

Comments (2)

ทุกชีวิต คือจิตรกร

กี่เนิ่น
กี่นาน
ที่ผ่านผัน

กี่คืน
กี่วัน
ที่ผันผ่าน

กี่ทุกข์
กี่ท้อ
ที่ทรมาน

กี่สุข
กี่ซ่าน
ที่ผ่านกมล

  เคยกิน
เคยถ่าย
มาหลายครั้ง

เคยนอน
เคยนั่ง
มาหลายหน

เคยไหม
ไตร่ตรอง
และมองตน

อ่านลีลา
การดิ้นรน
ของชีวิต

  หรือเพียงดิ้น
เร่าเร่า
ไปเรื่อยเรื่อย

ดิ้นจนเหนื่อย
ล้มพับ
หลับสนิท

และตื่นขึ้น
ดิ้นรน
เพื่อพ่นพิษ

ตามแรงฤทธิ์
แห่งกิเลส
ด้วยเจตนา

  เวียนวน
แหวกว่าย
มาหลายชาติ

เขียนวาด
รูปลักษณ์
เป็นหนักหนา

ทั้งรูปเลว
รูปชั่ว
กลั้วชีวา

ทั้งรูปพริ้ง
โสภา
สถาพร

  เราเขียนรูป
ติดไว้
ใครจะลบ

ทั้งรูปศพ
รูปสวย
สโมสร

เราทุกคน
ทุกชีวิต
คือจิตรกร

มาวาดรูป
กลางดินดอน
ให้โลกดู

  เมื่อเราวาด
ดอกไม้
วิไลลักษณ์

โลกก็จัก
ร่ำรวย
ความสวยหรู

เมื่อวาดรูป
ผีสาง
ขวางประตู

แล้วโลกเรา
จะน่าดู
แต่อย่างใด

  ก็กี่รูป
แล้วเล่า
ที่เราวาด

แลเลิศล้ำ
งามพิลาส
ขนาดไหน

หรือขี้เหร่
อัปลักษณ์
สักปานไร

ระวังระไว
ในการวาด
ทุกชาติเทอญ

   จากหนังสือ “รวมบทกลอนจากรายการวิทยุและโทรทัศน์” 

ท่านจันทร์

Leave a Comment

ความสุข ห้า ขั้น

 ขั้นที่ ๑ คือ ความสุขจากการเสพวัตถุ
หรือสิ่งบำรุงบำเรอภายนอกที่นำมาปรนเปรอ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ของเรา
 
ขั้นที่ ๒ ความสุขจากการเจริญคุณธรรม
เช่น มีเมตตากรุณา มีศรัทธา

ขั้นที่ ๓ ความสุขเกิดจากการดำเนินชีวิตถูกต้อง
สอดคล้องกับความเป็นจริงของธรรมชาติ
ไม่หลงอยู่ในโลกของสมมติ
ขั้นที่ ๔ ความสุขจากความสามารถปรุงแต่ง

ขั้นที่ ๕ สุดท้าย ความสุขเหนือการปรุงแต่ง

ขั้นที่ ๑ คือ ความสุขจากการเสพวัตถุ
หรือสิ่งบำรุงบำเรอภายนอกที่นำมาปรนเปรอ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ของเรา
ข้อนี้เป็นความสุขสามัญที่ทุกคนในโลกปรารถนากันมาก
ความสุขประเภทนี้ขึ้นต่อสิ่งภายนอก เพราะว่าเป็นวัตถุ หรืออามิสภายนอก
เมื่อเป็นสิ่งภายนอก อยู่นอกตัว ก็ต้องหา ต้องเอา
เพราะฉะนั้นสภาพจิตของคนที่หาความสุขประเภทนี้
จึงเต็มไปด้วยความคิดที่จะได้จะเอา แล้วก็ต้องหา
และดิ้นรนทะยานไป เมื่อได้มาก ก็มีความสุขมาก
แล้วก็เพลิดเพลินไปกับความสุขเหล่านั้น
พอได้มาก ๆ เข้า ต่อมาก็นึกว่าตัวเองเก่งมาก ๆ
ไป ๆ มา ๆ โดยไม่รู้ตัวก็มีภาวะอย่างหนึ่งเกิดขึ้น
คือ ชีวิตและความสุขของตัวเองต้องไปขึ้นกับวัตถุเหล่านั้น
อยู่ลำพังง่าย ๆ อย่างเก่า ไม่สุขเสียแล้ว

ตอนที่เกิดมาใหม่ ๆ [...]

Leave a Comment